DAG 11 – Dwars door Tunesië, van Romeinse steden naar de olijfgaard

Na twee dagen waarin Star Wars werkelijk overal om ons heen was, nemen we vandaag afscheid van Tozeur en het diepe zuiden. Geen Mos Espa, geen moisture farm en geen landspeeder vandaag. We draaien de sleutel om, zetten de auto’s weer in convoy en beginnen aan een van de langere en de laatste rijdagen van Tatooine Trails.

Maar dit is precies waarom we deze reis als roadtrip wilden maken.

Vandaag steken we een flink deel van Tunesië over. Van de droge landschappen rond Tozeur rijden we steeds verder naar het noorden. Het landschap verandert langzaam voor onze ogen. De woestijn maakt plaats voor steppe, bergen verschijnen aan de horizon en uiteindelijk wordt het land steeds groener.

Onze eerste bestemming: Sbeitla.

Sbeitla – een complete Romeinse stad

Midden in het Tunesische binnenland liggen de resten van het Romeinse Sufetula. En hoewel Sbeitla misschien minder bekend is dan El Djem of Dougga, is dit absoluut geen kleine tussenstop.

Sufetula ontstond in de eerste eeuw na Christus en groeide uit tot een belangrijke en welvarende Romeinse stad. Een groot deel van die rijkdom kwam uit iets wat we vandaag onderweg steeds vaker om ons heen zien: olijven en olijfolie.

Wanneer we het terrein oplopen, zien we meteen waarom we hier ruim de tijd voor willen nemen. Geen enkel los monument, maar de resten van een complete stad met geplaveide straten, thermen, fonteinen, kerken en een enorm forum.

Het meest bijzondere staat aan het einde daarvan.

Waar een Romeins Capitool normaal gesproken één tempel had voor Jupiter, Juno en Minerva, staan in Sbeitla drie afzonderlijke tempels naast elkaar. Een uitzonderlijk gezicht en een van de herkenningspunten van Sbeitla.

Via de monumentale poort van Antoninus Pius lopen we het oude forum op. Even geen moderne stad of verkeer. Alleen steen, stilte en een gigantische hoeveelheid geschiedenis.

En daarna wacht ons tweede lange stuk van vandaag.

Op weg naar het noorden

We stappen weer in onze SUV’s en vervolgen onze weg richting Dougga.

Dit is zo'n rit waarbij je merkt hoeveel verschillende gezichten Tunesië heeft. De droge vlaktes verdwijnen langzaam. Het landschap wordt heuvelachtiger en groener en langs de weg verschijnen steeds meer akkers en olijfgaarden.

We zijn inmiddels ver verwijderd van het Tatooine van de afgelopen dagen.

En juist dat maakt deze dag bijzonder.

Want tegen het einde van de middag bereiken we een plek die ons opnieuw bijna tweeduizend jaar terug in de tijd brengt.

Dougga – een Romeinse stad op een heuvel

Dougga, het oude Thugga, ligt hoog boven een vruchtbare vallei en behoort tot de best bewaarde Romeinse steden van Noord-Afrika.

En het mooie aan Dougga is dat het nog echt als een stad voelt.

We lopen over oude Romeinse straten, langs huizen, badhuizen, tempels en het forum. Boven alles uit torent het enorme Capitool, terwijl iets verderop het Romeinse theater tegen de heuvel ligt.

Vanaf verschillende plekken kijken we kilometers ver uit over het groene Noord-Tunesische landschap.

Dit is geen ruïne waar je even voor één gebouw stopt.

Je dwaalt hier door een stad.

Een stad waarin mensen bijna tweeduizend jaar geleden naar het theater gingen, handel dreven, discussieerden op het forum en naar het badhuis liepen. Na Sbeitla eerder vandaag is het bovendien prachtig om de verschillen te zien. Twee Romeinse steden, twee totaal verschillende locaties en sferen.

En na al die kilometers en geschiedenis wacht misschien wel de meest ontspannen afsluiting van de dag.

Dar Dougga – slapen tussen de olijfbomen

We rijden niet naar een groot hotel. We verlaten de doorgaande weg en zoeken het Tunesische platteland op.

Onze bestemming voor vannacht is Dar Dougga.

Een landelijke plek tussen de olijfgaarden, precies het soort overnachting dat we voor Tatooine Trails zoeken. Niet alleen ergens slapen, maar ook iets meekrijgen van het Tunesische leven buiten de toeristische gebieden.

De SUV’s gaan aan de kant.

De motoren uit.

En na een dag met behoorlijk wat kilometers is dat ineens een heerlijk geluid: helemaal niets.

Vanavond geen hotelbuffet. We schuiven aan voor een traditionele Tunesische maaltijd. Lokale gerechten, samen aan tafel en eindelijk alle tijd om terug te kijken op wat we vandaag hebben gezien.

Vanmorgen stonden we nog in Tozeur, aan de rand van de Sahara. Daarna reden we dwars door Tunesië, wandelden we door twee steden uit het Romeinse Rijk en nu zitten we tussen de olijfbomen op het Noord-Tunesische platteland.

Dat contrast is enorm.

En dat is eigenlijk precies waar Tatooine Trails over gaat.

Natuurlijk reizen we naar Tunesië vanwege Star Wars. We willen op de plekken staan waar George Lucas ooit besloot dat dit landschap een sterrenstelsel ver, ver weg kon voorstellen.

Maar we willen ook het land ertussen zien.

Zelf rijden. Het landschap langzaam zien veranderen. Stoppen op plekken waar je anders voorbij zou rijden. Romeinse steden ontdekken. Lokaal eten. En af en toe overnachten op een plek die je zelf waarschijnlijk nooit gevonden zou hebben.

Dar Dougga is zo'n plek.

Morgen worden we wakker tussen de olijfbomen.

En dan begint alweer onze laatste dag van Tatooine Trails.